Σάββατο 13 Ιουνίου 2009

Παρέα με τους Sunrise Avenue!

Καλησπέρα!

Όπως σας είχα ενημερώσει και στην τελευταία μου ανάρτηση, την Πέμπτη που μας πέρασε έκανα ένα μίνι ταξιδάκι παρέα με το γυάλινο δακράκι. Δε σας είχα όμως αποκαλύψει το που θα πηγαίναμε. Ο προορισμός μας ήταν η αγαπημένη μας Αθήνα. Και ο σκοπός του ταξιδιού μας δεν ήταν άλλος από τους Sunrise Avenue!

Λοιπόν. Ας τα πάρω απ' την αρχή.

Πρωινό ξύπνημα και για τις 2! Πάνω- κάτω κατά τις 6. Δεν ξυπνούσαμε με τίποτα! Αμέσως μετά βάλαμε στις τσάντες μας και τα τελευταία πράγματα και ξεκινήσαμε για τον σιδηροδρομικό σταθμό, κάθε μία στην πόλη της. Και τα 2 τρένα ξεκινούσαν την ίδια ώρα, στις 8. Τόπος συνάντησης και των 2 μας η Λάρισα. Εγώ έφτασα κατά τις 9 στη Λάρισα και περίμενα το γυάλινο δάκρυ μου στις 9:30 όπου και έφτασε. Το μισάωρο που περίμενα μου' σπασε τα νεύρα ένας Άγγλος που καθόταν από πίσω μου και κουνούσε το κάθισμα!!

Με το που συναντηθήκαμε βγήκαμε έξω απ' το σταθμό για βόλτα μιας και το τρένο για Αθήνα έφευγε στις 11:30. Αγοράσαμε κρύα μπουκαλάκια με νερό και κατευθυνθήκαμε σε ένα souper market. Κανένα τέταρτο εκεί μέσα ψωνίζαμε τα κλασικά, πατατάκια, σοκολατικά και λοιπά.. Τι άλλο θα παίρναμε! Μετά επιστρέψαμε κοντά στο σταθμό και "κατασκηνώσαμε" σε ένα πάρκο όπου και καταβροχθίζαμε κάποια από αυτά που αγοράσαμε! Καθώς η ώρα πλησίαζε για την αναχώρησή μας επιστρέψαμε στο σταθμό.

Στις 11:30 αναχωρήσαμε. Ο Άγγλος που μου' σπασε τα νεύρα καθόταν μπροστά μας! Το ταξίδι ήταν καλό αν και είχαμε κάποιες μικρές επιπλοκές καμιά ωρίτσα πριν να φτάσουμε!! Στις 3:30 φτάσαμε στο σταθμό Λαρίσης και αμέσως κατευθυνθήκαμε προς το μετρό για να πάμε στο σπίτι μου. Αυτό που μου έκανε μεγάλη εντύπωση ήταν ο πολύς κόσμος στο μετρό. Βέβαια τις άλλες φορές που πάω Αθήνα είμαι σε διακοπές και είναι λογικό να μην υπάρχει πολύς κόσμος μιας και οι Αθηναίοι είναι σε διακοπές!

Κατά τις 4 φτάσαμε στο σπίτι πτώματα και οι δύο. Αφήσαμε τα πράγματα μέσα και διαπιστώσαμε μία "επισκέπτρια" να μας περιμένει τ' ανάσκελο!! (Για περισσότερες πληροφορίες στο μπλογκ http://rozgalaziathalassa.blogspot.com/) Αφού ανοίξαμε και τα παντζούρια βγήκαμε έξω για να ανοίξουμε τη βάνα του νερού. Δεν άνοιγε με τίποτα!! Προσπαθούσαμε και προσπαθούσαμε αλλά τίποτα! Μέχρι και μία γειτόνισσα καλέσαμε αλλά και πάλι τίποτα! Το γυάλινο δάκρυ θα σας πει πως τελικά τα καταφέραμε!!

Αφού ξεκουραστήκαμε για λίγο, ξεκινήσαμε για το "The mall". Από εκεί ψωνίσαμε το αγαπημένο μας. CD! Εγώ πήρα 2. Το "Fairytales" του Alexander Rybak και το "Le cose che vivi" της Laura Pausini.



Θέα από το Mall


Και εδώ θέλω να πω κάτι. Γιατί στη δικιά μας χώρα το CD του Alexander Rybak έχει 9 τραγούδια ενώ σε άλλες χώρες της Ευρώπης 10;; Εμείς στο πηγάδι κάναμε...πιπί μας;;!!


Λίγο μετά τις 7:30 αναχωρήσαμε και κατά τις 8 και κάτι ήμασταν στο Θησείο όπου και θα γινόταν η συναυλία. Πάρα πολύς κόσμος. Με το που φτάσαμε πήγαμε και σταθήκαμε μπροστά απ' τη σκηνή. Αλλά από κάποιο σημείο και μετά δεν άντεχες με τίποτα. Άρχισαν τότε οι άλλοι να σπρώχνουν... Ώσπου δεν άντεξα και πήγα και στάθηκα πίσω απ' τη σκηνή. Ευτυχώς εκεί δεν είχε και τόσο κόσμο και ήμουν πιο άνετα και ευτυχώς η σκηνή φαινόταν μια χαρά! Δεν μπορούσε η συναυλία να γινόταν σε καμιά μεγαλύτερη πλατεία;;! Τι να πεις...

Μετά από λίγο η συναυλία ξεκίνησε! Οι Sunrise Avenue ήταν μπροστά μας! Φοβεροί τύποι! Έβγαζαν πολύ ενέργεια! Το κακό όμως ήταν ο ήχος.. Με το ζόρι κατάλαβα ποιο τραγούδι έλεγαν κάθε φορά.. Μόνο τα ντραμς ακούγονταν!!

Τα ελληνικά τους βελτιώθηκαν πάντως σε σχέση με την προηγούμενη φορά που είχαν επισκεφτεί τη χώρα μας! Ο κύριος τραγουδιστής τους,ο Samu Haber ο οποίος είχε και φοβερό σώμα(!!!!!) και είναι πολύ πιο ωραίος από κοντά απ' ότι στις φωτογραφίες, είπε 2-3 φράσεις. Τη μία δεν την έπιασα. Η άλλη ήταν "souper τέλεια" και έβρισε στα φινλανδικά για τον ήχο! Και εμείς σούπερ τέλεια περάσαμε! Ειδικά στο Forever Yours και στο Fairytale gone bad έγινε Ο ΧΑΜΟΣ!! Δυστυχώς όμως η συναυλία κράτησε μόνο μία ώρα :-( . Δεν μπορούσε παραπάνω;;! Την άλλη φορά μακάρι να είναι περισσότερο!

Και αυτές είναι κάποιες από τις φωτογραφίες που τράβηξα.










Κατά τη διάρκεια της συναυλίας εγώ και το δάκρυ μου χαθήκαμε... Ευτυχώς μετά από πολύ ψάξιμο τη βρήκα και επιστρέψαμε πτώμα στο σπίτι. Και την επόμενη μέρα πήραμε το δρόμο της επιστροφής, κάθε μία για την πόλη της.

Χτες με το που έφτασα σπίτι ήμουν έτοιμη για ύπνο. Δεν άντεχα. Το βράδυ αν και κοιμήθηκα 8 ώρες πάλι νοιώθω κουρασμένη..

Πάντως αν και το ταξίδι ήταν ξεθέωμα άξιζε και με το παραπάνω τον κόπο. Δε συμφωνείς δάκρυ μου; Μακάρι να ξαναταξιδέψουμε μαζί!

Κάτι άσχετο. Αυτός ο Κριστιάνο Ρονάλντο θα μας τρελάνει. Την προηγούμενη φορά τα Μ.Μ.Ε. έλεγαν πως τα είχε με μια Βραζιλιάνα και τώρα λένε πως τα έφτιαξε με την Πάρις Χίλτον..!

Ελπίζω να μην έγινα κουραστική με αυτό το μεγάλο ποστ!

Τετάρτη 10 Ιουνίου 2009

Ετοιμασίες

Αρχές Ιουνίου και αποφάσισα για ένα μινι ταξιδάκι. Όχι μόνη φυσικά. Παρεούλα με το γυάλινο δάκρυ! Προορισμό ακόμη δε σας λέω! Πάντως είναι κάπου που αρέσει και στις 2 να βρισκόμαστε!

Το μυαλό μου θόλωσε αυτή τη στιγμή. Προσπαθώ να θυμηθώ τι να πάρω μαζί μου εκτός από την ψηφιακή και το κινητό! Μέχρι το βράδυ θα τα έχω όλα έτοιμα!


Αυτά για τώρα!

Κυριακή 7 Ιουνίου 2009

Εκλογές

Περίεργη ημέρα η σημερινή. Όπως και κάθε Κυριακή που έχουμε εκλογές.

Όλα τα κανάλια απ' το πρωί μέχρι το βράδυ μας ζαλίζουν με τις δημοσκοπήσεις και τα γκάλοπ. Αυτή όμως είναι η δουλειά τους. Να πληροφορούν τον κόσμο για τις πολιτικές εξελίξεις. Ευτυχώς όμως, για τους σπιτόγατους και τους φίλους της τηλεόρασης που υπάρχουν και κάποια κανάλια που την περισσότερη διάρκεια της ημέρας επιλέγουν να προβάλουν ψυχαγογικότερα θέματα!

Κάποιοι ασχολούνται υπερβολικά με την πολιτική και είναι φανατισμένοι με το κόμμα που επιλέγουν και κάποιοι πάλι αδιαφορούν και δεν τους "καίγεται καρφάκι" για τέτοια θέματα. Κάτι το ενδιάμεσο είναι η πλευρά που εγώ υποστηρίζω.

Θυμάμαι πως ήταν την πρώτη φορά που ψήφιζα.2-3 χρόνια πριν. Ήταν Παρασκευή απ' όπου και επέστρεφα απ' τη σχολή μου. Ο μπαμπάς με περίμενε για να πάμε σπίτι και μου ανακοίνωσε τα μαντάτα. "Έφερε δικαστικός αντιπρόσωπος στο σπίτι έγγραφο το οποίο λέει πως είσαι μέλος της εφορευτικής επιτροπής!"...Ακούγοντάς το έμεινα κάγκελο!
"Τιιιιιιιιιιιιιιιιιιι;" ρώτησα
Και άρχισε να γελάει...!!

Τα 'χα χαμένα! Πρώτη φορά που θα ψήφιζα θα ήμουν ταυτόχρονα και μέλος της εφορευτικής!
Η αλήθεια ήταν πως κάπως αλλιώς φανταζόμουν την πρώτη μου φορά..Πως θα πήγαινα με την ταυτότητά μου στο εκλογικό τμήμα, θα έδινα την ψήφο μου και θα έφευγα! Αλλά που;;!
Αλλιώς την είχα ονειρευτεί εκείνη την Κυριακή! Ξάπλα στο σπίτι, λίγο διάβασμα για τη σχολή και για τα αγγλικά και αυτό ήταν! Αλλά λογάριαζα φαίνεται χωρίς τον ξενοδόχο!

Τέλοσπάντων την ημέρα των εκλογών ξύπνησα νωρίς -νωρίς το πρωί και κατά τις 6 και 10 ήμουν στο εκλογικό τμήμα. Ήμουν η πρώτη από τα μέλη της επιτροπής που είχαν φτάσει και περίμενα και τους υπόλοιπους. Σιγά -σιγά ήρθαν και οι άλλοι και αρχίσαμε τις ετοιμασίες. Φέραμε την κάλπη, τους φακέλους, τα ψηφοδέλτια και ο δικηγόρος της εφορευτικής μας μοίραζε τις αρμοδιότητες. Εγώ έσβηνα με χάρακα τα ονόματα των όσων έρχονταν να ψηφίσουν. Και απ' τις 7 και μετά ξεκινήσαμε!

Πρωί -πρωί ήρθαν όπως ήταν και φυσικό οι παππούδες! Άλλοι ξεχνούσαν ταυτότητες, άλλοι είχαν τα ψηφοδέλτια μαζί τους.. Πλάκα είχε μία γιαγιά την οποία και ρωτήσαμε την ηλικία της και δεν μας την είπε! Προφανώς δεν τη θυμόταν! Και της κάναμε πλάκα. Της λέγαμε "μην τα κρύβεις!!"!

Εγώ ευτυχώς ψήφιζα στο ίδιο τμήμα που ήμουν και μέλος. Μια χαρά!

Το μεσημέρι πλάκωσε "πελατεία". Από της 12 μέχρι τις 2 γινόταν Ο ΧΑΜΟΣ! Δεν τους προλαβαίναμε! Μέχρι και παλιούς μου συμμαθητές είδα!

Μετά παραγγείλαμε κάτι για να τσιμπήσουμε και συνεχίσαμε τη δουλειά μας μέχρι τα ξημερώματα. Στις 7 ως γνωστόν έκλειναν οι κάλπες. Είχαμε και κάποιους ξεχασμένους που ήρθαν στις 7 παρα..

Μετά τις 7 να βλέπατε! Τότε είχαμε την καταμέτρηση των ψήφων. Μας πήρε 7 ώρες! (Ήταν διπλές εκλογές)

Τελικά ωραία ήταν αλλά πολύ κούραση! Ευτυχώς τη Δευτέρα που ερχόταν δεν είχα μάθημα!

Οπότε κάθε φορά που πλησιάζουν εκλογές έχω πάντα το νου μου στα γράμματα του γραμματοκιβωτίου! Προς το παρόν δεν μου ήρθε κάτι!

Αν κάποιος στο μέλλον βρεθεί στη θέση μου ας μην το πάρει τόσο κατάκαρδα. Έχει και την πλάκα του!

Δευτέρα 1 Ιουνίου 2009

Καλό καλοκαίρι!

Γεια σας!

Μετά από περίπου 2 μήνες αποχής επέστρεψα -λέμε τώρα-!
Αυτοί οι 2 μήνες ήταν ιδιαίτεροι για μένα. Και αυτό γιατί:
1) είχα άπλετο ελεύθερο χρόνο και
2) ορκίστηκα!

Επιτέλους! Την ημερομηνία ορκωμοσίας την περίμενα πως και πως! Ήρθε αυτή η μέρα και τα "βάσανά" μου τελείωσαν!

Από 'δω και στο εξής διακοπές! Η δουλειά ας περιμένει για λίγο (σιγά μην βρω δουλειά αμέσως δηλαδή)!
Αυτά μέχρι στιγμής!

Το γυάλινο δάκρυ με κάλεσε σε ένα παιχνίδι που μου άρεσε πάρα πολύ!
Εξηγώ τους κανόνες!

1. Ρυθμίστε το mp3 σας, το iTunes, Windows Media Player, etc. στο shuffle.
2. Για κάθε μία από τις ερωτήσεις, πατήστε το κουμπί επόμενο για να πάρετε την απάντησή σας.
3. Να μην περνάτε τραγούδια, όσο άσχετοι κι αν είναι οι τίτλοι τους με την ερώτηση!



Αν κάποιος σε ρωτήσει "Είσαι καλά;", εσύ λες....:

Μιχάλης Χατζηγιάννης -"Μη με κοιτάς" (Ταιριάζει!!!!!!!!!!!!!)


Πώς θα περιέγραφες τον εαυτό σου;

Maggie Reilly -"Every time we touch"


Τι σου αρέσει στο άλλο φύλο;

Celine Dion -"Beauty and the beast"


Πώς αισθάνεσαι σήμερα;

De toppers -"Shine" (Δε θα το 'λεγα!)


Ποιος είναι ο σκοπός της ζωής σου;

Kenny Loggins -"Danger zone" (Ουουουουου...)


Ποιο είναι το μότο σου;

Michael Jakson -"I want you back" (Καμία σχέση!)


Τι πιστεύουν οι φίλοι σου για σένα;

Patti Smith -"Because the night"


Τι πιστεύουν οι γονείς σου για σένα;

Patrich Swayze -"She' s like the wind" (Ασχολίαστο!)


Τι σκέφτεσαι συχνά;

Svetlana Loboda -"Be my valentine" (Εννοείται!!)


Τι είναι 2+2;

Patricia Kaas -"Where do i begin" (Σωστό!)


Τι πιστεύεις για τους φίλους σου;

Laura Pausini -"Surrender" (Προσπαθώ!)


Ποια είναι η ιστορία της ζωής σου;

Joan Jett -"I hate myself for loving you" (Λες;;)


Τι θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις;

Aqua -"Candyman" (Αλλαγή φύλου;;Ύποπτο..!)


Τι σκέφτεσαι όταν βλέπεις αυτόν/ην που σου αρέσει;

Eros Ramazzotti -"Nuovi Eroi"


Τι θα χορέψεις στον γάμο σου;

Nek -"In te"


Τι θα παίξουν στην κηδεία σου;

Κωνσταντίνος Χριστοφόρου -"Ela ela" (Και εννοείται πως θα "επιστρέψω"!)


Ποιο είναι το χόμπι σου;

Modern Talking -"Maria"


Ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος σου;

Hμισκούμπρια -"Το πήραμε το γ@#$&νο" (Να το ξαναπάρουμε!)


Ποιο είναι το μεγαλύτερο μυστικό σου;

Arash -"Βoro boro"


Τι θέλεις τώρα;

Justin Timberlake -"Summer love" (Και summer vacations επίσης!)

Παίξτε το κι εσείς!


Καλό καλοκαίρι!

Παρασκευή 3 Απριλίου 2009

Εκνευρισμός

Η σημερινή ημέρα μπορώ να πω πως ήταν μία από τις πιο εκνευριστικές ημέρες της ζωής μου.

Όπως σας έχω πρήξει εδώ και τόσο καιρό πριν από λίγες ημέρες τελείωσα και με το πρακτικό μέρος των σπουδών μου. Συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις ο ασκούμενος λαμβάνει ένα αντιπροσωπευτικό χρηματικό ποσό. Το ποσό αυτό ποικίλει ανάλογα με το είδος της εξάσκησης.

Έτσι λοιπόν κι εγώ δικαιούμαι κάποιο χρηματικό ποσό. Για να το εκλάβω λοιπόν, θα πρέπει να γίνουν κάποιες διαδικασίες. Μία εξ΄αυτών είναι η επίσκεψη σε μία υπηρεσία απ΄την οποία παραλαμβάνεις ένα χαρτί που σου λέει τι δικαιολογητικά πρέπει να έχεις για να μπορείς να λάβεις το ποσό. Ωραία μέχρι εδώ;

Το χαρτί αυτό το έχω πάρει εδώ και 3 βδομάδες περίπου. Ζητάει αν δεν κάνω λάθος 8 πράγματα. Έχω σίγουρα τα 7 αλλά έχω και έναν ενδοιασμό για το 8ο...

Αποφασίζω να επισκεφτώ σήμερα αυτή την υπηρεσία για να δείξω τι χαρτιά έχω στην κατοχή μου και για να ζητήσω διευκρίνηση για το 8ο χαρτί.

Μπαίνω στο κτίριο και παραπέμπομαι στον υπεύθυνο. Η πρώτη σκέψη μου όταν τον είδα ήταν πως η φάτσα του δε μου άρεσε καθόλου και πως δε θα κατάφερνα και πολλά σήμερα με την επίσκεψή μου.

Τον καλημέρισα και του είπα για ποιο λόγο βρισκόμουν εκεί. Αμέσως μου ζήτησε τα χαρτιά. Του τα' δωσα και άρχισε να φωνάζει.. Μου λέει: "Τι είναι αυτά;". Του λέω: "Αυτά που μου ζητήσατε".

Και για να μην τα πολυλογώ άρχισε να μου λέει άλλα ντ' άλλων. Ένα εκ των 8 χαρτιών έγραφε συγκεκριμένο τίτλο. Ας το ονομάσουμε χαρτί ΝΟ 7.Μου είπε:"Αυτό γιατί το έφερες;".. Του εξήγησα πως αυτό το χαρτί (ΝΟ 7) έπρεπε να έχω μαζί. Όχι τίποτ' άλλο αλλά τους είχα πάρει και τηλέφωνο πριν καμιά βδομάδα και τους ρώτησα για το συγκεκριμένο χαρτί και μου' παν πως είναι αυτό που πήγα σήμερα! Αυτός μου είπε να φέρω ένα άλλο χαρτί π.χ. ΝΟ 9 κάτι που δεν είναι μέσα στα 8 που χρειάζονται!!

Όσο για το 8ο όπου και είχα τους ενδοιασμούς μου, μου' πε με νεύρα "Που είναι το 8ο χαρτί;". Αυτό το χαρτί πρέπει να το πάρεις από άλλη υπηρεσία. Σε αυτή την άλλη υπηρεσία είχα πάρει τηλέφωνο πριν μέρες και μου παν πως δεν χρειάζεται!! Εγώ πείτε μου τι να' κανα;; Η μία υπηρεσία να το θέλει, η άλλη να μην το δίνει και να 'χω έναν πάνω απ' το κεφάλι μου που να φωνάζει!!

Με τη γραφειοκρατεία δεν έχω κανένα πρόβλημα γιατί όπου και να πας δεν ξεφεύγεις από δαύτην. Με το συγκεκριμένο υπάλληλο εκνευρίστηκα. Και όπως έχω ακούσει να λένε κι άλλοι, η συγκεκριμένη υπηρεσία είναι ο,τι "καλύτερο" από θέμα εξυπηρέτησης!!

Ώσπου δεν άντεξα άλλο κι έφυγα. Κι όπως καταλαβαίνετε λεφτά δε θα πάρω, αλλά χέστηκα! Sorry κιόλας!! Και σιγά τα λεφτά δηλαδή.. Τα λεφτά ας τα βάλει εκεί που ξέρει!!

Αυτό όμως που με πείραξε πάρα πολύ σήμερα δεν ήταν ότι έχασα τα λεφτά, αλλά ότι έπρεπε να μιλήσω σε ένα ζώον σαν κι αυτόν ..
Μου μιλούσε λες και ήμουν κανένα σκουπίδι και φώναζε χωρίς καν να του έχω πει τίποτα. Και από εξυπηρέτηση, τι να σας πω..Βέβαια, δεν είμαι η μόνη που παραπονιέμαι γιατί πολλοί έχουν εκνευρισθεί μαζί του..

Από τα γεγονότα η όρεξή μου κόπηκε το μεσημέρι, αλλά τώρα πήρα παγωτάκι για να γλυκαθώ!!

Τα συμπεράσματα δικά σας.

Τετάρτη 1 Απριλίου 2009

Φουλ ανία!

Αυτές τις μέρες βαριέμαι και δεν ξέρω τι να κάνω!

Τελείωσα με την πρακτική και πλέον έχω απεριόριστο ελεύθερο χρόνο. Τα πρωινά ειδικά είναι πολύ βαρετά. Και να πείτε πως ξυπνάω και αργά.. Πρωί ξυπνάω.

Μία λύση για να μην βαριέμαι είναι να διαβάσω κάποιο λογοτεχνικό, αλλά το συγκεκριμένο που διαβάζω δεν ενδείκνυται. Βιβλίο της Αγκάθα Κρίστι επέλεξα.. Το να διαβάζεις για φόνους και να είσαι και μόνος στο σπίτι, σου δημιουργεί μία αίσθηση φόβου και τρόμου. Οπότε και εγώ το 'ριξα στα αγγλικά. Δε μ' αρέσουν καθόλου. Τα σιχαίνομαι, αλλά αυτά μας "επιβάλλουν" να γνωρίζουμε.. Και πάλι όμως μετά από κάποιο χρονικό διάστημα βαριέμαι.

Ανοίγω και τον υπολογιστή αλλά και αυτόν τον βαριέμαι. Ένα μισάωρο και πολύ μου είναι..

Σκέφτηκα να "το ρίξω" έξω, αλλά μόνος σου, που να πας;; Ε, πες καμιά φορά να πας για ψώνια, τις άλλες μέρες;

Πάλι καλά που οι καρτοκινητές έβγαλαν αυτά τα προγράμματα με τα λεπτά ομιλίας και απασχολείσαι κάπως μιλώντας με φίλους.. Μετά τι κάνεις..

Καμιά ιδέα κανείς;;

Τα blogοπαίχνιδα δεν τα ξέχασα!

Παρασκευή 13 Μαρτίου 2009

Νοσταλγία...

Κάποιες φορές προσπαθώ να θυμηθώ τον εαυτό μου, λίγους μήνες πιο πριν..Διαπιστώνω, πως τότε, ήμουν "πνιγμένη". Μαθήματα στη σχολή δεν είχα, αλλά είχα αρχίσει άλλα πράγματα που με απασχολούσαν. Για την ακρίβεια ένα μάθημα είχα, αλλά κι αυτό δεν μου ήταν καθόλου βάρος. Ίσα-ίσα που το έβρισκα ευχάριστο. Ήθελα να πάω στη σχολή. Τώρα που το πέρασα κι αυτό και συνεπώς πέρασα όλα μου τα μαθήματα, αρχίζω να νοσταλγώ την πρώτη εβδομάδα..

Στην αρχή δε μου άρεσε καθόλου και δεν ήθελα να πάω για μάθημα. Έβλεπα κιόλας το πρόγραμμα και με έπιανε ψυχικό τραλαλά!! Άσε που πήγαινα και σε άλλη πόλη. Η διαδρομή δεν ήταν κάτι το δύσκολο για μένα, αλλά όπως και να το κάνουμε την κούραση με το που επέστρεφες σπίτι την είχες. Όλα αυτά μέχρι την πρώτη Πέμπτη. Από την πρώτη μου Παρασκευή, άλλαξαν τα πράγματα..

Την Παρασκευή εκείνη, που λέτε 9 η ώρα το πρωί- μπορεί να ήταν και νωρίτερα- είδα έναν νεαρό έξω από το τμήμα μου. Μόνος. Υπέθεσα πως ήταν πρωτοετής μιας και μικρός μου φαίνονταν. Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα, μάλλον τα 2!- ήταν πως ήταν πάρα πολύ όμορφος και πως ευχόμουν κάποτε να γίνω φίλη του.. Σκέφτηκα πως κάτι τέτοιο δεν θα ήταν εφικτό μιας και δεν είμαι και το πιο τυχερό άτομο που υπάρχει στον κόσμο..

Περιμένοντας λοιπόν πιο δίπλα από αυτόν, ξαφνικά άρχισε να μου μιλάει!! Δε φαντάζεστε πως ένιωσα!! Μου συστήθηκε, του συστήθηκα και μου είπε πως όντως είναι πρωτοετής. Οπότε είπα από μέσα μου ότι αυτός θα είναι συμφοιτητής μου! Και ακούγοντας και το επίθετό του, το οποίο ήταν κοντά στο δικό μου επίθετο, καταχάρηκα σκεπτόμενη πως θα τον έχω σε κάποια μαθήματα στην ίδια τάξη(σε κάποια μαθήματα κάνουμε όλοι μαζί μάθημα και σε κάποια μαθήματα χωριζόμαστε σε τμήματα)!

Τεσσεράμισι χρόνια μετά, διαπιστώνω πως αυτό που είχα ευχηθεί έγινε πραγματικότητα!! Γίναμε πολύ καλοί φίλοι!! Μπορώ να πω πως ήταν ο μόνος από τους γνωστούς μου εκεί που δε μου προκαλούσε ανία και ο μόνος με τον οποίο ένιωθα καλά κουβεντιάζοντας! Όπως επίσης και ο μόνος απ' τους άλλους που εκτίμησα τόσο πολύ. Ειδικά το προηγούμενο εξάμηνο ήταν το καλύτερο!! Βέβαια του 'χα σπάσει τα νεύρα του παιδιού κάποια περίοδο βομβαρδίζοντάς τον με μηνύματα, αλλά ποτέ δεν εκνευρίζονταν! Και ακόμα δηλαδή αυτό κάνω!!

Τώρα πια τα σκέφτομαι αυτά και με πιάνει μελαγχολία.. Ίσως κατά βάθος να έχω πιο βαθιά συναισθήματα γι 'αυτόν.. Αναρωτιέμαι "Πότε θα τον ξαναδώ;".. Εγώ τελείωσα πλέον.. Άντε να ξαναπάω στη σχολή 3-4 φορές ακόμη.. Και δεν ξέρω αν θα τον ξανασυναντήσω. Το κακό είναι πως τώρα τελευταία δε μαθαίνω νέα του (μηνύματα του στέλνω για να μάθω κάποια πράγματα σε σχέση με τη σχολή) και δεν ξέρω αν τελείωσε ή αν ακόμα χρωστάει..Αν χρωστάει, θα χρωστάει λίγα..

Το πήρα όμως απόφαση ότι δε θα βρισκόμαστε από 'δω και στο εξής.. Τι να κάνουμε; Δυστυχώς, that's life. Δεν μπορούμε να 'χουμε τα πάντα σ' αυτή τη ζωή. Αλλά ποτέ δεν ξέρεις..! Η πόλη του απ' τη δική μου απέχει περίπου 3 ώρες.. Και ξέρω που περίπου μένει! Οπότε μπορεί κάποτε να ξανασυναντηθούμε..Η αλήθεια είναι ότι μου λείπει πολύ..

Άλλα είχα στο νου να γράψω, άλλα έγραψα. Δε βαριέσαι. Και αυτά που σας είπα απόψε, κάποτε θα σας τα έλεγα.

Αλλά πάμε και λίγο να παίξουμε μιας και η καλή μου φίλη γυάλινο δάκρυ (η οποία και με άκουγε υπομονετικά όλα αυτά τα 4,5 χρόνια να την πρήζω με αυτό που σας περιέγραψα παραπάνω και την ευχαριστώ και για την υπομονή της) με κάλεσε σε 3 παιχνιδάκια από τα οποία θα παίξω το 1ο!

Ξεκινάω!

Αυτό που πρέπει να κάνω είναι να πω τις ιδιοτροπίες μου!

1) Μετά από κάθε γεύμα πλένω τα δόντια! Ακόμα και καφέ αν πιω, πάλι θα τα πλύνω! Βέβαια, όταν είμαι εκτός σπιτιού αυτή τη διαδικασία την κάνω όταν επιστρέφω.

2) Εκνευρίζομαι εύκολα, αλλά το ίδια εύκολα ξεχνάω ότι εκνευρίστηκα.

3) Μου τη δίνουν οι κομμωτές/τριες που μου κόβουν τα μαλλιά περισσότερο απ' όσο τους λέω!

4) Πριν φύγω απ' το σπίτι ελέγχω τα πάντα -βρύσες, διακόπτες, μάτια κουζίνας- αν και πριν από μένα κάποιος θα τα έχει κοιτάξει.

5) Μου τη δίνουν όσοι γράφουν με στυλό πάνω σε βιβλία μου.

6) Δε φοράω ποτέ τζιν. Από μικρή μου έβαζαν τέτοια παντελόνια κι εγώ έκλαιγα! Τώρα μόνο υφασμάτινα!

7) Δεν τρώω ποτέ μπάμιες.

Αυτά σκέφτηκα μέχρι στιγμής. Προσκαλώ κι εγώ όποιον θέλει να κάνει μια προσπάθεια!

Τα άλλα 2 παιχνίδια που με προσκάλεσε το γυάλινο δάκρυ αλλά και το ένα του SKPOYTZAKOY στις επόμενες αναρτήσεις!