Μμμμμμμ.. Ένας υπέροχος χρόνος μας αποχαιρέτησε -τουλάχιστον για μένα- και ένας άλλος μόλις μας ήρθε. 2010 ή όπως λένε σχεδόν όλοι, το 10 το καλό.. Θα δείξει αν είναι καλό.. Αν και για μένα από τη δεύτερη κιόλας εβδομάδα του, φαίνεται να είναι πάρα πολύ καλό!Δύο εβδομάδες πριν, όταν και θα πήγαινα στην πρωτεύουσα γνώριζα ήδη αυτό που θα μου άλλαζε τη ζωή, τουλάχιστον για τη φετινή χρονιά. Πήγα λοιπόν στην πρωτεύουσα μόνο και μόνο για να περάσω καλά και για να κάνω "Τι άλλο;" ΨΏΝΙΑ!
Όπως και είχα αναφέρει, έφευγα από εδώ ημέρα Κυριακή. Ξεκίνησα πολύ πρωί με λεωφορείο. Το ταξίδι ήταν πολύ καλό την πρώτη ώρα, μέχρι που ένα αστείο -να το πάρει κανείς- περιστατικό συνέβη. Καθώς πορευόμασταν, ένας νεαρός από τα πίσω καθίσματα είπε στον οδηγό να σταματήσει. Όλοι αναρωτηθήκαμε τι μπορεί να συνέβη.. Ο νους μου πήγε στο ότι ίσως να είχε πάρει φωτιά το λεωφορείο.. Ο νεαρός βρέθηκε δίπλα στον οδηγό και είπε πως μια γιαγιά που καθόταν πίσω δεν ξυπνούσε με τίποτα.. Ο οδηγός τότε αυθόρμητα ρώτησε "Τι;Πέθανε;;;". Εκεί όλοι "τα κάναμε πάνω μας"! Ευτυχώς μια κοπέλα φώναξε πως η γιαγιά ξύπνησε. Τι μπορεί να πάθει κανείς,ε;; Στη συνέχεια το ταξίδι κίνησε πολύ ομαλά μέχρι την Αθήνα.
Το πρώτο πράμα που έκανα με το να φτάσω σπίτι, ήταν να ανοίξω το λάπτοπ να δω αν μπορώ να συνδεθώ με το ίντερνετ. Δυστυχώς δεν μπορούσα με καμία δύναμη.. Και το πήρα απόφαση πως όσες μέρες θα βρισκόμουν εκεί δε θα μπορούσα να διασκεδάσω όσο θα' θελα με το να σερφάρω στις αγαπημένες μου σελίδες :-( Ευτυχώς που είχα πάρει μαζί μου ένα βιβλίο της Αγκάθα Κρίστι και περνούσα την ώρα μου, το "Τ' άστρα μιλούν για θάνατο".
Δευτέρα πρωί και μια βόλτα μέχρι το κέντρο για τα καθιερωμένα ψώνια που κάνω κάθε φορά από την Αγίου Μάρκου. Σκουλαρίκια, κολιέ, στέκες, κορδέλες κλπ. Δεν ήξερα τι να πρωτοδιαλέξω! Πιστεύω αυτά που πήρα για τις φίλες μου, να τις αρέσουν..
Μία βόλτα από την στολισμένη πλατεία Κοτζιά.
Και για μπουγάτσα και λουκουμάδες στο παλιό και φημισμένο ζαχαροπλαστείο "Κρίνος" στην Αιόλου.
Το βραδάκι της ίδιας μέρας στο "The mall".
Αρκουδάκια που κοσμούν τη βιτρίνα ενός καταστήματος του Mall.
Ξόδεψα κι εκεί ούκ' ολίγα, αλλά το κατευχαριστήθηκα! Όταν επέστρεφα με τον ηλεκτρικό το βράδυ, μέσα στο τρένο γινόταν "της κακομοίρας"!! Ευτυχώς, έφτασα ζωντανή!
Την επόμενη μέρα έκανα βόλτα ξανά στο κέντρο, αλλά αυτή τη φορά στην Πανεπιστημίου και στο βιβλιοπωλείο "Ιανός". Κάποια απ' τα βιβλία που πήρα είναι τα εξής:
Ευτυχώς κάθε φορά κάνουν και εκπτώσεις!Το απογευματάκι πάλι σε ζαχαροπλαστείο για βάφλες! Ακριβές, αλλά άξιζαν τα λεφτά τους!
Το πρωί της επομένης πήγα για πρώτη φορά στο εμπορικό κέντρο "Avenue". Αυτό το μέρος μου θύμισε την 20ή Ιουλίου του 2009 όταν και ήρθε ο Alexander Rybak στην Ελλάδα και πήγα στο Ρυθμό για να τον δω.. Ο ραδιοφωνικός σταθμός είναι κοντά στο εμπορικό!
Στο Avenue υπάρχει και μίνι βιβλιοπωλείο Καθώς κοιτούσα τα βιβλία, το μάτι μου έπεσε στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες. Το άνοιξα μόνο και μόνο για να δω κάποιον που ήμουν σίγουρη πως θα έβρισκα και έπεσα απ' τα σύννεφα με αυτό που είδα! Είδα αυτόν ακριβώς τον κύριο!
Τον έβαλαν στο βιβλίο Γκίνες εξαιτίας του ρεκόρ των ψήφων που κατέλαβε στην περσινή Eurovision! Αυτόν που περίμενα τον βρήκα!Εκτός από το "Avenue" έκανα βόλτα και στο "Golden Hall"!
Και το Χριστουγεννιάτικο δέντρο του "Golden Hall".
Τις υπόλοιπες μέρες έμεινα σπίτι με συντροφιά το βιβλίο μου. Η πρωτοχρονιά με βρήκε βλέποντας X factor.. Τις άλλες φορές που άλλαζε η χρονιά με έπιανε μελαγχολία. Αυτή τη φορά όχι και τόσο...
Και φυσικά οι εορταζόμενοι μας έφεραν γλυκάκια!
Μια μέρα πριν να αναχωρήσω, αποφάσισα να κάνω βόλτα στην πόλη με μια πολύ καλή μου φίλη. Συναντηθήκαμε στην πλατεία Συντάγματος.
Κάναμε βόλτα στην περίφημη Βουκουρεστίου (δεν είχα ξαναπάει) αλλά και στο Κολωνάκι που είχα χρόνια να πάω! Η αλήθεια είναι πως δε μου άρεσε και τόσο το Κολωνάκι... Γούστα είναι αυτά!
Και μετά από μία ώρα περπάτημα επισκεφτήκαμε το "Hard Rock Cafe".
Και φυσικά καταβρόχθισα αυτό το υπέροχο berger! Μη ρωτάτε τιμές...!
Μετά από το φαγητό πήγαμε και για γλυκάκια! Σοκολατάκια για την ακρίβεια στο "Le chocolat" στο Σύνταγμα. Και εδώ από τιμές, "κλάφτα Χαράλαμπε"!
Δυστυχώς την εβδομάδα που μας πέρασε πήρα το δρόμο της επιστροφής.. Και ο λόγος; Βρήκα δουλειά! Η πρώτη μου δουλειά!! Ευτυχώς το αντικείμενο που ασχολούμαι σχετίζεται παρα πολύ με αυτό που έχω σπουδάζει(γιατί όπως και είναι γνωστό πολλοί άνθρωποι δεν απασχολούνται με αυτό που σπούδασαν-πχ βλέπεις πτυχιούχους γιατρούς να δουλεύουν σαν διανομείς κλπ...-). Θα εργάζομαι στο δημόσιο τομέα, αλλά ακόμα δεν ξέρω το μισθό. Κουλό;;! Το άσχημο είναι το πρωινό ξύπνημα... Ποιος ξυπνά πάλι αύριο;;!Δάκρυ μου, για άλλη μια φορά χαίρομαι για το χθεσινό! Ξέρεις εσύ ;-) !!
Θυμάμαι πως στο προηγούμενο ποστ μου παραπονιόμουν για τους φακούς επαφής. Φοβόμουν να τους φορέσω. Τελικά τους έβαλα! Μου πήρε όμως περίπου ένα μήνα για να αποφασίσω να τους βάλω. Είπα :" Ή θα τους φορέσεις τώρα ή ποτέ." . Ξαναπήγα στη γιατρό μου, με βοήθησε να τους ξαναφορέσω κα μετά από 2μέρες κατάφερα και τους έχωσα στα μάτια(μετά από 2 μέρες γιατί σε μια προσπάθειά μου 1 μέρα πριν πάω στη γιατρό να μου τους βάλει,τραυμάτισα τα μάτια μου κοκκινίζοντάς τα!)! Εκείνη τη μέρα που τους έβαλα μόνη με ζάλισαν υπερβολικά. Είναι όπως όταν φοράς νέα γυαλιά και σε ζαλίζουν οι φακοί τους. Αγχώθηκα όμως το απόγευμα γιατί δεν μπορούσα να τους βγάλω!! Μέχρι που ήμουν αποφασισμένη να ξαναπάω στη γιατρό για να τους βγάλει! Να μην τα πολυλογώ είδα ένα βιντεάκι στο Youtube με κάποιον που αφαιρούσε από το μάτι το φακό και δοκίμασα κι εγώ πολλές φορές. Τελικά μετά από κανένα μισάωρο τους έβγαλα και τους 2.. Ασχολίαστο!Μετά από τόσο καιρό, πάλι δυσκολεύομαι στο να τους βγάλω.. Και αυτό γιατί δεν τους φοράω συχνά.. Τέλοσπαντων σίγουρα είναι πιο εύκολο από την πρώτη φορά!
